Oglašavanje i reklamiranje na portalu Istočna Hercegovina: pošaljite upit ili pozovite +387 66 470051

SNSD Trebinje: Lideri opozicije nisu zreli za vlast nego za političku penziju

Saopštenje za javnost prenosimo u cjelosti:

snsd

Poštovani sugrađani,

Nije trebalo da prođe mnogo vremena, a da se na argumente Luke Petrovića, predsjednika Gradskog odbora SNSD-a Trebinje i generalnog sekretara SNSD-a, oglasi informativna služba trebinjskog SDS-a.

U tekstu punom fraza napada se „gebelsovski stil“ najveće političke partije u Republici Srpskoj, ni tri dana nakon objavljivanja dokaza o koruptivnim radnjama u kojim su angažovali Nebojšu Vukanovića, savjetnika zamjenika predsjedavajućeg Predstavničkog doma Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine i predsjednika SDS-a, Mladena Bosića.

Na nesumnjive materijalne dokaze, potkrijepljene svjedočenjima učesnika zajedničkih radnji, iz SDS-a odgovaraju „najavama“ otkrivanja krupnih kriminalnih afera i hapšenja visokopizicioniranih pripadnika SNSD-a, DNS-a i SP-a, a sve bez ijednog argumenta, ili makar nagovještaja da se o toj temi ozbiljno razmišlja. O korupciji „teškoj“ 50 000 evra, žrtvovanju Nebojše Vukanovića, konspirativnim sastancima po beogradskim, novosadskim i sarajevskim restoranima-ni riječi. Izgleda, mač pravde SDS-a ne namjerava sjeći vlastito tijelo. Jeli to princip jednakosti i ravnopravnosti za koji se ova stranka zalaže, ili je sve fikcija rukovodstva prožeta ličnim interesima i patološkom željom za vlašću? 

Ključni politički teret aktuelnog SDS-a, koji u javnosti neopravedno svojata zasluge izvornog SDS-a u „herojskom vremenu stradanja i stvaranja Republike Srpske“, jeste postratna agonija naše privrede, obilježena pljačkaškom privatizacijom i propašću brojnih preduzeća. Ne treba posebno podsjećati da je upravo upravljačka struktura SDS-a i PDP-a smrtno presudila trebinjskim gigantima Luču, Novoteksu, Metalcu i Neimarstvu, a do ivice kolapsa dovela sistem Industrije alata.

Elektroprivreda Republike Srpske do 2006. godine i dolaska SNSD-a na vlast bilježila je isključivo gubitke, prijetila joj je privatizacija, a o ozbiljnosti krize svjedočili su i protesti njenih radnika, održani 2005. godine na platou Doma kulture. Ekonomsko urušavanje Republike Srpske u tome periodu, na žalost, bilo je samo dio opšteg propadanja ovoga entiteta, na čije je temelje, nevješto branjene s pozicije tadašnjeg Predsjednika Dragana Čavića, beskrupulozno nasrtao visoki predstavnik Pedi Ešdaun. Nije lako zaboraviti grč olakšanja na Čavićevom licu, koji je danas jedan od najglasnijih ideologa Saveza za promjene, dok je predavao vlast Milordu Dodiku, tražeći spas sa funkcije kojoj nije bio dorastao.

Trebamo li ponovo, i nakon takvog iskustva, vjerovati istim ljudima, danas još sigurniji da se ne bore za Republike Srpsku, nego protiv njenih legitimno izabranih predstavnika? Trebamo li vjerovati ljudima koji su spremni da se udruže i sa crnim đavolom i da iskoriste sva njegova lukavstva da neće, ako se dokopaju vlasti, zajedno s njim i njegovim lukavstvima upravljati Republikom Srpskom. Odgovor je da takva budućnost Republici Srpskoj ne treba jer je garanicija njene propasti, a njeni građani su u nju isuviše uložili da bi dozvolili takav scenario. Lideri opozicije nisu zreli za vlast nego za političku penziju, jer kada odbijaju da se bore u skladu sa demokratskim principima, moraće shvatiti da ni totalitane metode nisu prihvatljive u XXI vijeku. 

Informativna služba SNSD-a Trebinje